Yıllarca kapısı aralanmayan evlerdeki muslukları düşün.
O muslukların sertleşmiş, kendini kilitlemiş musluk başları...
Oldu da ikna etti ellerin onları açılmaya
Ne gördün ilk, ne duydun?
Önce Tıss sesi...Boşluk...
Boruları kaplayan hava boşalır önce.
Bekle.
Uzun sürmez o kadar.
Sonra,
Silkelenenir borular
Kısık kısık, bazen nağralar atarak; paslı, çamurlu, tortulu su boşalmaya başlar.
İçme o sudan.
Yüzüne vurma,
Yine bekle.
Aşağılamadan, yargılamadan, sıkılmadan ...
İzin ver boşaltsın içini kendi halinde.
An gelecek debisi yüksek, şiddetli; an gelecek sakin ince ince sızacaktır musluğun ağzından.
Yıllardır içine attıklarını kusmasının zamanıdır.
Bir süre sonra
Yeterince bir süre işte
Berraklaşmaya başlayacaktır
Kendi gibi, su gibi olmaya
Debisi normalleşecek
Nabzı normal atacaktır
Ve sen bekleyebildiysen bunca zaman
Ancak o zaman kana kana içirecektir sana kendini.
16 Şubat 2010 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder