16 Şubat 2010 Salı

Su

Yıllarca kapısı aralanmayan evlerdeki muslukları düşün.


O muslukların sertleşmiş, kendini kilitlemiş musluk başları...

Oldu da ikna etti ellerin onları açılmaya

Ne gördün ilk, ne duydun?

Önce Tıss sesi...Boşluk...

Boruları kaplayan hava boşalır önce.

Bekle.

Uzun sürmez o kadar.

Sonra,

Silkelenenir borular

Kısık kısık, bazen nağralar atarak; paslı, çamurlu, tortulu su boşalmaya başlar.



İçme o sudan.

Yüzüne vurma,

Yine bekle.

Aşağılamadan, yargılamadan, sıkılmadan ...

İzin ver boşaltsın içini kendi halinde.

An gelecek debisi yüksek, şiddetli; an gelecek sakin ince ince sızacaktır musluğun ağzından.

Yıllardır içine attıklarını kusmasının zamanıdır.

Bir süre sonra

Yeterince bir süre işte

Berraklaşmaya başlayacaktır

Kendi gibi, su gibi olmaya

Debisi normalleşecek

Nabzı normal atacaktır

Ve sen bekleyebildiysen bunca zaman

Ancak o zaman kana kana içirecektir sana kendini.

Hiç yorum yok: