Salya Sümük

Kod adı Dana olana
(05 Kasım 2008 Çarşamba- 18.20-Kabataş-Kahve Dünyası-Öznur’u beklerken)

4 kasım sabaha karşı
Ayrıldık
Çok ağladım
Kızdım
Bana sarıldı
Elimi tuttu
İttim
Gerçek değilmiş dedim
Değişmedi
O gece uyumadım
Ertesi gün yemek yemedim
Hep ağladım
Hep içim acıdı
Hep onu düşündüm
Hep gelsin istedim
Dayanamasın vazgeçsin ...
O akşam onu aradım
Katı ve ruhsuz sesi
Benim kızgınlığım sorularım
Benim ağlayışlarım hıçkırıklarım
Bir müddet sonra
‘Lütfen gel’lerim
Her şey cevapsız kaldı
Gelemem dedi
Kaldıramıyorum dedi
Seninle sevmekten uzaklaşmıştım ve ne ilginçtir ki tekrar sadece seni sevdim dedi
Seni özleyeceğim dedi
Seni seviyorum dedi
Ama en sonunda
Kendine iyi bak dedi
Sadece
Kendine iyi bak diyebildim
Karanlıkta
Tek ben benle kaldım
Kolllarım uyuştu
Mideme kramplar girdi
Vücudumu oluşturan suyun tamamına yakını gözlerimden boşaldı
Çok üzüldüm
Çok çok çok üzüldüm
Ve bunlar dün oldu.
İşe gidemeyeceğimi bildirdiğim
Yataktan dışarı adım atamadığım
Hep soru sualle geçen
Dündü
Keşke hiç tekrar başlamasaydı mı
Bilmiyorum
Onu seviyor muyum
Onu seviyorum
Gözlerim acıyor
Gözlerim kocaman şiş
O gelmeyecek
Ama gözlerim sonsuza dek şiş kalmayacak
Zamanın onu bir anı yapacağını biliyorum
Paketleyeceğini ve rafa koyacağını biliyorum
İşte en çok buna üzülüyorum
O benim başlangıcımdı
Ama fotofinishte o olmayacak
Bense bütün paramı ona oynamıştım
Şimdi meteliksizim
Ta ki tekrar para kazanma ve tekrar başka bir ata tüm paramı yatırmayı isteyene kadar
Zaman onu benden alacak
Zaman beni ondan alacak
Zamanla yüz hatlarımız silinecek
Kubbede belki hoş 1 seda kalacak
Belki o bile kalmayacak'


'1 hafta sonra
yine yeniden başladı
anladım ki
yarım kalan işi bitirmekten başka bir şey değildi
kırıntılar da tüketildikten sonra
gong martta son kez çaldı
çanlar bizim için çaldı
kulaklarım sağır oldu.
Sağır oldum.
Kubbede bir hoş seda kalmışsa bile
onu dahi duyamayacak kadar sağırım şimdi'