16 Mart 2010 Salı

Hesap

O zamanlar 6 gen gözlük çerçevelerimin olduğu, elbisemin altına dize kadar beyaz çorap giydiğim ( genelde bollaşıp bileklerime düşerlerdi, çekerdim sürekli yolda yürürken ama nasıl da umurmda değildi...) tahtaya yazılan matematik sorularını kalemsiz kağıtsız çözüp sınıftaki herkesin düşmanlığını kazandığım yıllar.


Lise 2, dershane...

Bana uzaylı muamelesi yaparlardı

Unutmam adını

Mert

İstanbul erkektendi, kafası çalışırdı.

Ders sırasında döndü yüzüme baktı dikkatli dikkatli ve yanındaki esmer koca dudağa döndü ( aynı liseden arkadaşı )

‘ 6 genmiş oğlum' dedi.

Neden saymakla o kadar uğraştı ki

Sorsaydı söylerdim, hem matematiğim de zaten onunkinden daha iyiydi.

Hiç yorum yok: