O zamanlar 6 gen gözlük çerçevelerimin olduğu, elbisemin altına dize kadar beyaz çorap giydiğim ( genelde bollaşıp bileklerime düşerlerdi, çekerdim sürekli yolda yürürken ama nasıl da umurmda değildi...) tahtaya yazılan matematik sorularını kalemsiz kağıtsız çözüp sınıftaki herkesin düşmanlığını kazandığım yıllar.
Lise 2, dershane...
Bana uzaylı muamelesi yaparlardı
Unutmam adını
Mert
İstanbul erkektendi, kafası çalışırdı.
Ders sırasında döndü yüzüme baktı dikkatli dikkatli ve yanındaki esmer koca dudağa döndü ( aynı liseden arkadaşı )
‘ 6 genmiş oğlum' dedi.
Neden saymakla o kadar uğraştı ki
Sorsaydı söylerdim, hem matematiğim de zaten onunkinden daha iyiydi.
16 Mart 2010 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder