23 Mayıs 2009 Cumartesi

şu an

5 - 6 kişiydiler. Kara sakallı, kara takım elbiseli, iri burunlu olanı, bir nevi liderleriydi sanırım, elini kolunu sallayarak uzaktaki birine, bana saçma onlara anlamlı gelen birşeyler söyledi. Sanırım espiri yaptı. Güldüler. Ezan okunuyordu. Yanımdan geçip gittiler ama üzerlerindeki ağır hacıyağı kokusu uzun süre benimle kaldı.

2 yorum:

Erol BUTUN dedi ki...

... ya gitmeseydiler, ya hacyagi kokusu gibi yapisip kalsalardi... gitmeleri iyi olmus bence ...

Ayça Selvi dedi ki...

katılıyorum sizinkilere
küçük ve hassas benim burnum
dayanıklı değil işkenceye